Alan Jones: Αντίο στον πρώτο θρύλο της Williams
Formula 1
Alan Jones: Αντίο στον πρώτο θρύλο της Williams
Formula 1Δεν ήταν από εκείνους που αναζητούσαν χειροκροτήματα. Ούτε από εκείνους που έκρυβαν την αλήθεια πίσω από ένα διπλωματικό χαμόγελο. Ο Alan Jones ήταν ένας πιλότος παλιάς κοπής. Σκληρός, πεισματάρης, ατρόμητος.
Ένας Αυστραλός με βλέμμα πολεμιστή, που δεν ζητούσε τίποτα από την τύχη και δεν χάριζε τίποτα στους αντιπάλους του. Στις 5 Νοεμβρίου 2026, η Formula 1 αποχαιρέτησε έναν από τους τελευταίους αυθεντικούς πρωταγωνιστές μιας άλλης εποχής.
Γεννημένος στη Μελβούρνη, στις 2 Νοεμβρίου του 1946 (έφυγε τρεις μόλις μέρες μετά που ολοκλήρωσε το 80ο έτος της ζωής του), μεγάλωσε μέσα στους αγώνες, έχοντας ως πρότυπο τον πατέρα του, Stan, έναν από τους σημαντικότερους Αυστραλούς αγωνιζόμενους της εποχής του.
Όταν αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρό του στην Ευρώπη, δεν είχε ούτε χρήματα ούτε εξασφαλισμένο μέλλον. Έφτασε στην Αγγλία με ελάχιστα χρήματα στην τσέπη, έκανε κάθε είδους δουλειά για να επιβιώσει και επένδυε ό,τι περίσσευε στους αγώνες.
Εργάστηκε ως πωλητής αυτοκινήτων, ως έμπορος μεταχειρισμένων mini van και ως εκμισθωτής δωματίων σε Αυστραλούς και Νεοζηλανδούς ταξιδιώτες στο Λονδίνο.
Το 1973 κέρδισε στο Silverstone στη Formula 3. Λίγο πριν, όμως, είχε χάσει τον πατέρα του από καρδιακή προσβολή. Όταν επέστρεψε στην Αυστραλία, το στεφάνι της νίκης του τοποθετήθηκε πάνω στο φέρετρο του ανθρώπου που του είχε μεταδώσει το πάθος για την ταχύτητα.
Το 1975 έκανε το ντεμπούτο του στη Formula 1 με την βρετανική Hesketh. Η πραγματική ευκαιρία, όμως, ήρθε δύο χρόνια αργότερα, στη Shadow, όπου αντικατέστησε τον αδικοχαμένο Tom Pryce. Η Shadow ανήκε στον Don Nichols, μια αινιγματική φυσιογνωμία με ένα σκοτεινό παρελθόν, αφού πριν εισέλθει στον κόσμο των αγώνων, είχε υπηρετήσει στις μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, ως πράκτορας της CIA!
Στο Αυστριακό Grand Prix του 1977 ο Jones πανηγύρισε την πρώτη του νίκη, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική νίκη της Shadow και η τελευταία για ομάδα αμερικανικής καταγωγής στη Formula 1.
Το 1978 συνάντησε τον Frank Williams και τον Patrick Head. Εκεί όπου άλλοι έβλεπαν μια μικρή ομάδα με περιορισμένα μέσα, ο Jones διέκρινε μια ευκαιρία να γράψει ιστορία. Η FW07 του 1979 έδωσε στην Williams τα φτερά που χρειαζόταν. Τέσσερις νίκες εκείνη τη χρονιά προανήγγειλαν όσα θα ακολουθούσαν.
Το 1980 ήταν η χρονιά του. Με την FW07B κέρδισε πέντε Grand Prix και έγινε ο δεύτερος Αυστραλός Παγκόσμιος Πρωταθλητής, μετά τον μεγάλο Jack Brabham. Κυρίως, όμως, χάρισε στη Williams τον πρώτο της τίτλο των Πιλότων, ενώ η ομάδα κατέκτησε και το πρώτο της Πρωτάθλημα Κατασκευαστών. Ήταν η αρχή μιας αυτοκρατορίας που θα άφηνε ανεξίτηλο σημάδι στη Formula 1.
Το 1981 η σχέση του με τον Carlos Reutemann μετατράπηκε σε ανοιχτό πόλεμο μέσα στην ίδια την ομάδα. Παρά τις δύο νίκες του, ολοκλήρωσε τη χρονιά τρίτος, πίσω από τον Nelson Piquet και τον Αργεντινό. Η τελευταία του νίκη ήρθε στο Las Vegas, στον τελευταίο αγώνα της σεζόν, που διεξήχθη σε ένα καταθλιπτικό… parking αυτοκινήτων!
Η απόφασή του να αποχωρήσει από τη Formula 1 στο τέλος εκείνης της χρονιάς, πάντως, είχε ανακοινωθεί με τον δικό του, απολαυστικά αυστραλιανό τρόπο. Στη Monza πλησίασε τον Frank Williams και του πέταξε σχεδόν αδιάφορα: «Oh, by the way, Frank, at the end of the year I’m stopping!». Και κάπως έτσι, στα μόλις 35 του χρόνια, έκλεισε την πόρτα της Formula 1.
Θα επέστρεφε αργότερα για ένα Grand Prix με την Arrows to 1983 και με τη Haas (τη γνήσια Haas Lola του 1985-86), χωρίς ωστόσο να ξαναβρεί τη μαγεία των ημερών του στη Williams. Η αγωνιστική του κληρονομιά, όμως, είχε ήδη σφραγιστεί: 12 νίκες, 24 βάθρα, έξι pole positions και ένας Παγκόσμιος τίτλος σε 116 εκκινήσεις.
Ο Alan Jones δεν είχε την ποιητική αύρα του Gilles Villeneuve, ούτε τον συνδυασμό ευφυΐας, οδηγικού ταλέντου και κυνικής ατίθασης προσωπικότητας που χαρακτήριζε τον Nelson Piquet. Είχε κάτι διαφορετικό: την ωμή, αδιαπραγμάτευτη αποφασιστικότητα ενός ανθρώπου που δεν φοβόταν να τα τσουγκρίσει με άλλους, να θυμώσει, να διεκδικήσει. Δεν προσπαθούσε να γίνει αρεστός. Προσπαθούσε να είναι ο καλύτερος.
Και το κατάφερε.
Στις 5 Νοεμβρίου του 2026, η Formula 1 έχασε έναν ακόμη από τους μεγάλους της. Η Williams αποχαιρέτησε τον άνθρωπο που την ανέβασε για πρώτη φορά στον θρόνο. Και η Αυστραλία έναν ήρωα που ξεκίνησε με σχεδόν άδεια τσέπη και έφτασε στην κορυφή του κόσμου._Δημήτρης Γιόκκας
