Η ημέρα που «πέθανε» η Formula 1
Formula 1
Η ημέρα που «πέθανε» η Formula 1
Formula 1Του Δημήτρη Γιόκκα
Ένας πρωτόγνωρος, αλλόκοτος και συνάμα τρομακτικός θόρυβος φτάνει στα αυτιά των χωρικών που στέκουν διάσπαρτοι στα λιβάδια. Δεν έχουν ακούσει ποτέ κάτι όμοιο με τούτο που τους πλησιάζει, και το μυαλό τους αρχίζει να πλάθει εικόνες βγαλμένες από τους πιο σκοτεινούς τους εφιάλτες.
Πετούν στην άκρη τις τσουγκράνες και τα δρεπάνια και αμέσως τεντώνουν το σβέρκο με γουρλωμένα τα μάτια, σαν τρομαγμένες γαζέλες που διαισθάνονται τον κίνδυνο να ζυγώνει και να χυμά με σουβλερά δόντια προς το μέρος τους.
Ο θόρυβος ξεχύνεται όλο και πιο δυνατός και (άξαφνα!) το έδαφος αρχίζει να σείεται, αιφνιδιάζοντας τα άλογα και τα υπόλοιπα ζωντανά που μέχρι εκείνη τη στιγμή έβοσκαν ανέμελα στον κάμπο, προτού τραπούν τρομαγμένα σε φυγή.
Ορισμένοι από τους χωρικούς δείχνουν πιο ψύχραιμοι, μιας και έχουν πληροφορηθεί τα νέα: η δική τους πόλη -η πόλη του Le Mans- διοργανώνει αυτό το weekend έναν αλλιώτικο αγώνα με παράξενα τροχοφόρα που οι περισσότεροι δεν έχουν ακούσει ούτε δει ποτέ.
Έχουν περάσει 120 χρόνια από τότε που οι βολίδες των αγώνων Grand Prix ξεκίνησαν να συναρπάζουν και να γοητεύουν τον άνθρωπο. Και σήμερα, εν έτει 2026, οι περισσότεροι από εμάς περιμένουμε με ανυπομονησία την 8η Μαρτίου: τη μέρα που θα δώσει συνέχεια στο «συναρπαστικότερο αγώνισμα του πλανήτη».
Πρόσφατα, διάβασα ένα σχόλιο που έλεγε ότι η Formula 1 «πέθανε» το 2006, υπονοώντας ουσιαστικά πως αυτή ήταν η τελευταία χρονιά για τους μελωδικούς V10 κινητήρες των 3.0 λίτρων -η ίδια χρονιά που ο μεγάλος Schumacher ανακοίνωσε το τέλος της θρυλικής του καριέρας με τη Ferrari. Παρόλο που συμμερίζομαι τον «πόνο» του, σχολίασα πως για κάποιους άλλους η Formula 1 «πέθανε» το 1994, μαζί με τον Senna, ο οποίος πήρε στον τάφο του την παλιά, ριψοκίνδυνη F1 με τους ακόμη πιο μελωδικούς V8, V10 και V12 κινητήρες των 3.5 λίτρων, εξαφανίζοντας για πάντα την ιδέα ότι το θάρρος μπορούσε να παλέψει με τον θάνατο.
Για κάποιους άλλους, τους γνήσιους tifosi, η Formula 1 «πέθανε» το 1982, τη μέρα που έφυγε από τη ζωή ο Gilles Villeneuve, ο πιο παράφορα ριψοκίνδυνος, ο πιο ταχυδακτυλουργικός και συνάμα ο πιο αποστομωτικός πιλότος που πέρασε ποτέ από τις πίστες (αγαπημένος του Enzo Ferrari) αφήνοντας μια γενιά οπαδών, που ζούσαν μόνο και μόνο για να δουν τα ακροβατικά του και να πιούν στο όνομά του, διψασμένη και ορφανή.
Για τους πιο ρομαντικούς οπαδούς του αγωνίσματος, η Formula 1 «πέθανε» το 1968, όχι μόνο γιατί χάθηκε -με το καλημέρα της σεζόν- ο πιο χαρισματικός ίσως πιλότος όλων των εποχών (ο ακαταμάχητος Jim Clark) αλλά και γιατί έκαναν την εμφάνισή τους στους αγώνες τα πτερύγια και οι χορηγοί, σκοτώνοντας για πάντα το αθώο και ακατέργαστο πρόσωπό της.
Κι όμως, η Formula 1 εξακολουθεί να συναρπάζει και σήμερα, διατηρώντας ζωντανό το πνεύμα της ταχύτητας, του ρίσκου και της δεξιοτεχνίας που αιχμαλώτισε γενιές οπαδών και, όπως κάθε θρύλος που σέβεται τον εαυτό του, αφήνει χώρο για διαφορετικές οπτικές και προσωπικές αλήθειες.
Στρέφοντας το μυαλό μου στα περίχωρα της πόλης του Le Mans, όπου διεξήχθη το πρώτο Grand Prix στην ιστορία, τον Ιούνιο του 1906, οι χωρικοί στην εξοχή θα πρέπει να έμειναν άκρως αποσβολωμένοι σαν είδαν ξαφνικά να τους προσπερνά μια άμαξα χωρίς άλογα (Ιησούς Χριστός νικά!) με ταχύτητα η οποία πλησίαζε τα… 170 χλμ./ώρα!
Πριν από ακριβώς είκοσι χρόνια, όταν επισκέφτηκα την πίστα του Le Mans για την πασίγνωστη 24ωρη κούρσα, βρέθηκα δίπλα στην ανέπαφη από τον χρόνο Darracq του θρυλικού Louis Wagner, ενός από τους πιο χαρισματικούς και πιο παλικαρίσιους πιλότους όλων των εποχών, ο οποίος συμμετείχε με τη βολίδα του σε εκείνο το πρώτο Grand Prix.
Ποτέ δεν πρόκειται να ξεχάσω τον συγκλονιστικό ήχο των πανάρχαιων μα αριστοτεχνικά σμιλεμένων πιστονιών του κινητήρα της -ένα «μαμούθ» 25,4 λίτρων, ένα αληθινό έργο τέχνης- που έκανε την καρδιά μου να σκιρτήσει. Για τους χωρικούς που την είδαν πριν από 120 χρόνια να περνά από μπροστά τους, ανοίγοντας το δρόμο για όλα εκείνα τα εξευγενισμένα αυτοκινούμενα που θα έμπαιναν πια στη ζωή τους, η Formula 1 θα πρέπει να «πέθανε» εκείνο το πρώτο δειλινό στο Le Mans._Δημήτρης Γιόκκας
F1: Η Σιωπή πριν την έκρηξη – SpeedZone Podcast EP91
