Κεραμικά φρένα: Ποιο είναι το μεγάλο τους πλεονέκτημα;
NEA
Κεραμικά φρένα: Ποιο είναι το μεγάλο τους πλεονέκτημα;
NEAΗ χρήση των κεραμικών φρένων κερδίζει συνεχώς έδαφος όχι μόνο στα εξωτικά supercars αλλά και σε ολοένα και περισσότερα σπορ μοντέλα. Τι είναι αυτό που κάνει την υιοθέτησή τους τόσο ελκυστική, παρά το υψηλό κόστος;
Τα κεραμικά φρένα είναι μια από τις σημαντικότερες τεχνολογίες που πέρασαν από τους αγώνες στα αυτοκίνητα παραγωγής. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημά τους είναι το σημαντικά χαμηλότερο βάρος.
Οι κεραμικοί δίσκοι κατασκευάζονται από ίνες άνθρακα που ενισχύονται με καρβίδιο του πυριτίου και μπορούν να είναι έως και 50% ελαφρύτεροι από αντίστοιχους μεταλλικούς δίσκους. Η μείωση αυτή ενσωματώνεται στη μη αναρτώμενη μάζα του αυτοκινήτου η οποία επηρεάζει άμεσα τη δυναμική συμπεριφορά του αυτοκινήτου.
Αντίστοιχα σημαντικό είναι το πλεονέκτημα της αντοχής στις υψηλές θερμοκρασίες. Οι συμβατικοί δίσκοι αρχίζουν να χάνουν μέρος της αποτελεσματικότητάς τους όταν η θερμοκρασία τους ξεπεράσει περίπου τους 600 βαθμούς Κελσίου.
Αντίθετα, οι κεραμικοί μπορούν να λειτουργούν χωρίς πρόβλημα σε θερμοκρασίες άνω των 800 βαθμών, διατηρώντας σταθερή απόδοση ακόμη και ύστερα από συνεχόμενη σκληρή χρήση σε πίστα. Παράλληλα, η πολύ μικρή θερμική διαστολή του υλικού διατηρεί σταθερή την αίσθηση του πεντάλ και την απόσταση ακινητοποίησης.
Ένας διαδεδομένος μύθος είναι ότι οι κεραμικοί δίσκοι φθείρονται όπως οι μεταλλικοί, δηλαδή χάνουν σταδιακά πάχος λόγω της τριβής. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Η επιφάνεια του καρβιδίου του πυριτίου είναι τόσο σκληρή ώστε η φθορά του ίδιου του δίσκου είναι σχεδόν αμελητέα. Το μεγαλύτερο μέρος της φθοράς μεταφέρεται στα ειδικά τακάκια που συνεργάζονται με το σύστημα.
Ο πραγματικός εχθρός των κεραμικών φρένων είναι η εσωτερική θερμική οξείδωση. Όταν οι δίσκοι υποβάλλονται επανειλημμένα σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, όπως συμβαίνει στην έντονη χρήση σε πίστα, οι ίνες άνθρακα στο εσωτερικό τους αντιδρούν με το οξυγόνο. Η διαδικασία αυτή δημιουργεί σταδιακά μικροσκοπικούς πόρους στο εσωτερικό του δίσκου, μειώνοντας τη δομική του αντοχή, χωρίς να υπάρχουν εμφανή σημάδια στην εξωτερική επιφάνεια.
Για τον λόγο αυτό η κατάσταση ενός κεραμικού δίσκου δεν μπορεί να αξιολογηθεί απλώς με μέτρηση του πάχους του. Οι κατασκευαστές ενσωματώνουν ειδικούς δείκτες φθοράς, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις απαιτείται η αφαίρεση του δίσκου και η ζύγισή του με μεγάλη ακρίβεια. Αν η μάζα του έχει πέσει κάτω από το ελάχιστο επιτρεπτό όριο που ορίζει ο κατασκευαστής, ο δίσκος πρέπει να αντικατασταθεί, ακόμη κι αν εξωτερικά δείχνει σχεδόν καινούργιος.
