Formula 1: προβλέψεις και προκλήσεις για το 2026
Formula 1
Formula 1: προβλέψεις και προκλήσεις για το 2026
Formula 1Ο Δημήτρης Γιόκκας εξετάζει τι επιφυλάσσει η Formula 1 για το 2026 και ποιος πιθανόν θα κυριαρχήσει.
Νέα αυγή χαράζει φέτος πάνω από το pit lane της Formula 1. Ένα πυκνό και περίπλοκο πλέγμα νέων κανονισμών έρχεται να ανακατέψει την τράπουλα, δοκιμάζοντας μηχανικούς, πιλότους και ομάδες και, Θεού θέλοντος, να δικαιώσει τα μυαλά που τους συνέλαβαν, χαρίζοντας το θέαμα που τόσο απλόχερα υπόσχονται.
Κινούμενες πτέρυγες -πίσω αλλά και εμπρός- μαζί με ένα κουμπί προσπέρασης και ένα επιπλέον όπλο επίθεσης και άμυνας στο πιλοτήριο, προσφέρουν στους πιλότους νέα μέσα για να ξαναγίνουν οι ίδιοι πρωταγωνιστές στο αδυσώπητο κυνήγι της νίκης. Και ίσως αυτή η επιστροφή του ανθρώπινου παράγοντα στο επίκεντρο να μην είναι τυχαία.
Φέτος συμπληρώνονται 120 χρόνια από το πρώτο Grand Prix στην ιστορία και σας διαβεβαιώ πως οι καινοτομίες, το θέαμα και οι ταχύτητες που ανέπτυσσαν οι βολίδες στην πίστα του Le Mans το 1906 -ταχύτερες ακόμη και από τα πιο γρήγορα τρένα της εποχής- σηματοδότησαν τη γένεση αυτού που προσωπικά αποκαλώ «το συναρπαστικότερο αγώνισμα στον κόσμο».
Κάποιοι υποστηρίζουν πως τα φετινά μονοθέσια θα πλησιάζουν το φράγμα των 400 χλμ./ώρα στις ευθείες -μια ακόμη υπενθύμιση πως η Formula 1 ήταν ανέκαθεν συνώνυμο της ταχύτητας. Σε μια κοινωνία, όμως, η οποία κατακλύζεται από παντού από supercars και hypercars που ανταγωνίζονται στις μέρες μας αυτές τις ταχύτητες, σκεφτείτε πόσο πολύ πιο τυχεροί ήταν -και πόσο πιο αποσβολωμένοι ένιωσαν- οι φίλαθλοι πριν από 120 χρόνια (στην εποχή που τα κάρα όριζαν τα όρια της ταχύτητας) όταν είδαν ξαφνικά να τους προσπερνά μια άμαξα χωρίς άλογα με ταχύτητα σχεδόν 170 χλμ./ώρα.
Προτού επιχειρήσουμε να προβλέψουμε ποια ομάδα θα έχει το πάνω χέρι το 2026, αυτό που πραγματικά όλοι θέλουν να μάθουν είναι αν η Ferrari καταφέρει επιτέλους να σηκώσει από το έδαφος τα δύο μπροστινά πόδια του cavallino και να το ξαναστήσει όρθιο αλογάκι, μετά τις συμφορές των τελευταίων -εχμμ- 18 ετών.
Έλλειψη ηγεσίας, σωστών στρατηγικών αποφάσεων και επικοινωνίας φαίνεται να ταλανίζουν το Maranello και η όλη κατάσταση μου θυμίζει το ανέκδοτο με τον Θεό, ο οποίος συνειδητοποιεί πως είναι πιο εύκολο να φτιάξει στον άνθρωπο μια γέφυρα που ενώνει τη Γη με τον ουρανό, παρά να απαντήσει πως σκέφτεται η γυναίκα. Και στην περίπτωση της «κόκκινης πριγκίπισσας» χρειάζονται πολλά προφητικά χαρτιά για να προβλέψεις πως αυτή θα αποδώσει το 2026.
Φήμες λένε πως η ομάδα έχει φτιάξει έναν… τολμηρό (!) κινητήρα/υβριδικό σύστημα, και αν αυτό αποδώσει καρπούς μαζί με το υπόλοιπο πακέτο, τότε Leclerc και Hamilton θα θυμηθούν πώς οδηγείται γρήγορα ένα μονοθέσιο (άρα θα σταματήσουν να μιλούν κύριε Elkan) και ίσως βάλουν φρένο στην πιθανή επανάληψη μιας δεύτερης «20χρονης κατάρας» του Maranello. Μιας κατάρας που τόσο πολύ θυμίζει στους πιο παλιούς από εμάς τον πόνο και τα σημάδια της στιγματισμένης περιόδου 1980-1999.
Για να λέμε και του στραβού το δίκαιο, όμως, στην εποχή που ζούμε η διαφορά μεταξύ της πρωταθλήτριας ομάδας και της δεύτερης ή τρίτης πιο ισχυρής -όπως ήταν σε κάποια από τα πιο πρόσφατα χρόνια η Ferrari- μετριέται με τα δέκατα και στο ανοιγοκλείσιμο των βλεφάρων. Ευχόμαστε, λοιπόν, για το καλό του αγωνίσματος, πως η «κόκκινη εθνική» της Ιταλίας θα καταφέρει να φτιάξει το χαλασμένο της χρονόμετρο και να επιστρέψει δυνατή στη μάχη για τη νίκη.
Προβλέψεις λοιπόν…
Η ιστορία μαρτυρεί πως κάθε μεγάλη αλλαγή στους κανονισμούς τείνει να γεννά μονοπώλια και δεν χρειάζεται να γυρίσει κανείς πολύ πίσω το ρολόι για να δει πώς η Red Bull, στην περίοδο των ground effects μεταξύ 2022-2025, κέρδισε 55 από τα 92 Grand Prix, με τον μάγο της αεροδυναμικής Adrian Newey -που ουσιαστικά έκανε διατριβή πάνω στα φαινόμενα εδάφους από τη δεκαετία του ’80 στο πρωτάθλημα των Indycar- να αφήνει κυριολεκτικά όλους τους υπόλοιπους αδιάβαστους.
Αν οι κανονισμοί του 2022 ξεκινούσαν σήμερα, ο Newey θα κατάφερνε, κατά πάσαν πιθανότητα, να σπρώξει τον «πράσινο ελέφαντα» της Aston Martin από την τρύπα του βελονιού, πετυχαίνοντας όσα δεν κατάφερε με την φυτοζωούσα ομάδα της March το 1988. Αν τότε διέθετε λίγο περισσότερο ρευστό -που δεν διέθετε- θα μπορούσε να είχε βάλει τέλος στην «άτρωτη» McLaren MP4-4 των Senna και Prost, σοκάροντας το κατεστημένο. Με την ίδια λογική, θα μπορούσε σήμερα να δώσει στον 44χρονο έφηβο Alonso τη μαγική ώθηση που του λείπει για να ταράξει το grid. Ποιος ξέρει, η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και έχει πράσινο χρώμα…
Μιλώντας για τη McLaren, πρωταθλήτρια των δύο τελευταίων ετών, η ομάδα θα επιδιώξει να συνεχίσει την ανοδική της πορεία, έχοντας ως κρυφό της άσο τον δικό μας Κύπριο Παναγιώτη Προδρόμου, το παλιό δεξί χέρι του Newey. Ο ίδιος πιστεύει ότι η φετινή χρονιά θα αποτελέσει το πιο μεγάλο στοίχημα για το Woking.
«Ο τίτλος του 2024 ήταν ο πιο σημαντικός για μένα», μου εξομολογήθηκε πρόσφατα ο συμπατριώτης μας, αφήνοντας να εννοηθεί πως, ύστερα από τόσα χρόνια στη σκιά του Newey, ο ίδιος κατάφερε να νικήσει στα ίσα μια από τις πιο θεσπέσιες Red Bull που ο Βρετανός έχει σχεδιάσει ποτέ.
Αναφορικά με τα μονοπώλια που συχνά προκύπτουν μετά από αλλαγές κανονισμών, η ιστορία δείχνει ξεκάθαρα τον τρόπο με τον οποίο η Mercedes εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες αυτές. Το 1954, με τη μετάβαση από την F2 στην F1, η γερμανική ομάδα επέστρεψε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και κυριάρχησε, προτού αποχωρίσει από το πλατό της Formula 1 με τον τίτλο του 1955 στις αποσκευές της. Χρειάστηκε να περάσουν 55 ολόκληρα χρόνια προτού πάρει ξανά την απόφαση να επιστρέψει και όταν τελικά το έκανε, το 2010, φρόντισε να είναι έτοιμη για την αυγή της turbo-hybrid εποχής το 2014, έχοντας για άλλη μια φορά τον χρόνο για να προετοιμαστεί καλύτερα από όλους, προτού τους αφανίσει.
Παρότι η Mercedes δεν θα έχει την πολυτέλεια επιπλέον χρόνου προετοιμασίας ενόψει του 2026, κάποιοι βλέπουμε ήδη ένα γνώριμο déjà vu. Το υψηλό υπόβαθρο και η τεχνογνωσία της εταιρείας φαίνεται να επαναφέρουν τη γερμανική ομάδα σε τροχιά νίκης, με την ίδια να αδημονεί να βγει από την σκοτεινή τρύπα στην οποία την έσπρωξαν τα «zero pods» και η περίπλοκη «μαύρη τέχνη» των ground effects (η F1 επιστρέφει από φέτος σε παραδοσιακό πάτωμα) και ποιος είδε και δεν φοβήθηκε το μυαλό με το οποίο διαβάζει τους αγώνες ο George Russell.
Η Red Bull μπαίνει αναγκαστικά σε φάση αναπροσαρμογής, καθώς ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στη Formula 1 σε συνεργασία με τη Ford, αλλά με τον Verstappen στο ενεργητικό της (ο Ολλανδός παραμένει για την ώρα στο Milton Keynes μέχρι να δει ποια ομάδα έχει ερμηνεύσει καλύτερα τους νέους κανονισμούς) θα έλεγα πως ο πιλότος που συνδυάζει την χειρουργική ακρίβεια ενός Varzi με τα ταχυδακτυλουργικά ενός Villeneuve (τρία «V» που δεν συναντιούνται τυχαία) δεν μπορεί ΠΟΤΕ να υποτιμηθεί.
Και κάτι τελευταίο: η Audi κάνει επιτέλους το πολυαναμενόμενο ντεμπούτο της στη Formula 1, έχοντας χτίσει με γερμανική ακρίβεια πάνω στη ραχοκοκαλιά της άπορης πλην έμπειρης Sauber και η αλήθεια είναι πως πολλοί από εμάς δεν μιλάμε για ντεμπούτο αλλά για «επιστροφή» της ομάδας των τεσσάρων δακτυλιδιών στους αγώνες Grand Prix, αφού η ίδια μεγαλούργησε στις πίστες -ως Auto Union- κατά τη χρυσή δεκαετία του ’30.
Κατ’ ακρίβεια, η ομάδα των τεσσάρων δακτυλιδιών κατέκτησε το πρωτάθλημα πριν από ακριβώς 90 χρόνια, έχοντας για αστέρι της έναν από τους πιο χαρισματικούς πιλότους όλων των εποχών. Δεν ξέρω αν οι μονοθέσιες βολίδες του 2026 πλησιάσουν τελικά το φράγμα των 400 χλμ./ώρα, το σίγουρο είναι πως έχουμε να δούμε τέτοιες ταχύτητες (απίστευτο κι όμως αληθινό) από το 1937, όταν, στα δοκιμαστικά του Σαββάτου, ο θρυλικός Bernd Rosemeyer άγγιξε με την «Audi» του τα 390 χλμ./ώρα στις ευθείες της πίστας AVUS στο Βερολίνο. Την επόμενη μέρα η Mercedes κέρδισε τον αγώνα με έναν μηχανικό πίσω από το τιμόνι της (!), τον τεράστιο Hermann Lang, τρέχοντας με μέση ταχύτητα 261.7 χλμ./ώρα. Και αυτό παραμένει μέχρι σήμερα το ταχύτερο Grand Prix όλων των εποχών._Δημήτρης Γιόκκας
