Ντίμη Μαυρόπουλε, οι δρόμοι θα θυμούνται το όνομά σου…
NEA
Ντίμη Μαυρόπουλε, οι δρόμοι θα θυμούνται το όνομά σου…
NEAΥπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή και αφήνουν πίσω τους αναμνήσεις. Και υπάρχουν κι εκείνοι που αφήνουν πίσω τους μια ολόκληρη εποχή. Ο Ντίμης Μαυρόπουλος ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Η είδηση του άδικου και τόσο ξαφνικού χαμού του σκορπά θλίψη πέρα από τον κόσμο των αγώνων αυτοκινήτου. Γιατί ο Ντίμης δεν ήταν μόνο ένας σπουδαίος οδηγός ράλλυ. Ήταν ένας άνθρωπος που έζησε με πάθος, δημιούργησε, ονειρεύτηκε και, κυρίως, φρόντισε να αφήσει κάτι πίσω του για τις επόμενες γενιές.
Και η τελευταία του διαδρομή έμελλε να είναι τόσο άδικη όσο και απρόβλεπτη. Στις 29 Αυγούστου, η σφοδρή θαλασσοταραχή στο Κάβο Γκρέκο παρέσυρε το σκάφος στο οποίο επέβαινε. Το σκάφος προσέκρουσε στα βράχια και διαλύθηκε, με τον Ντίμη να εγκλωβίζεται στα συντρίμμια. Οι διασώστες τον ανέσυραν χωρίς τις αισθήσεις του, όμως στο νοσοκομείο οι γιατροί δεν κατάφεραν να τον κρατήσουν στη ζωή.
Γεννημένος στη Λεμεσό το 1949, μπήκε στον κόσμο των αγώνων από πολύ μικρός. Στα 20 του χρόνια είχε ήδη αρχίσει την επαγγελματική του πορεία, οδηγώντας για τη Ford, τη Mitsubishi και αργότερα για την Chrysler/Talbot.
Το όνομά του συνδέθηκε με μερικές από τις πιο ένδοξες σελίδες των κυπριακών αγώνων.
Ο Ντίμης ήταν ένας από εκείνους τους οδηγούς που δεν χρειάζονταν συστάσεις. Η ταχύτητα, η αποφασιστικότητα και η ικανότητά του πίσω από το τιμόνι τον ανέδειξαν σε πρωταγωνιστή μιας ολόκληρης εποχής. Το 1986 κατέκτησε για πρώτη φορά το Κυπριακό Πρωτάθλημα, ενώ το 1990 έγραψε μία από τις σημαντικότερες σελίδες της καριέρας του, κερδίζοντας το Cyprus Rally με συνοδηγό τον Νίκο Αντωνιάδη.
Ήταν η εποχή των θρυλικών αυτοκινήτων, των Audi quattro, των Ford Sierra και Escort Cosworth και των σκληρών χωμάτινων ειδικών διαδρομών. Και ο Ντίμης Μαυρόπουλος δεν ήταν απλώς ένας από τους συμμετέχοντες. Ήταν ένας από αυτούς που έγραψαν την ιστορία και η αγωνιστική του αξία δεν περιορίστηκε στα κυπριακά χώματα.
Ο Ντίμης Μαυρόπουλος άφησε το αποτύπωμά του και στο εξωτερικό, αντιμετωπίζοντας κορυφαίους οδηγούς της εποχής. Στο Brands Hatch, έναν από τους πλέον ιστορικούς αγωνιστικούς χώρους της Βρετανίας, πήρε μια σπουδαία νίκη το 1986 με το Audi quattro, αποδεικνύοντας ότι ένας Κύπριος οδηγός μπορούσε να σταθεί και να πρωταγωνιστήσει απέναντι στους καλύτερους.
Όμως η πραγματική αξία του Ντίμη Μαυρόπουλου δεν μετριέται μόνο σε νίκες, κύπελλα και χρόνους.
Μετά το τέλος της αγωνιστικής του διαδρομής, θα μπορούσε να είχε κλείσει το κεφάλαιο των αγώνων. Δεν το έκανε.
Μετέτρεψε την αγάπη του για το αυτοκίνητο σε μια παρακαταθήκη για ολόκληρο τον τόπο.
Το 2014 έκανε πραγματικότητα το μεγάλο του όνειρο και δημιούργησε στη Λεμεσό το Cyprus Historic & Classic Motor Museum. Έναν χώρο στον οποίο η ιστορία της αυτοκίνησης δεν παρουσιάζεται απλώς ως μια συλλογή παλιών αυτοκινήτων, αλλά ως ζωντανή ιστορία.
Εκεί βρίσκονται σήμερα αυτοκίνητα που αφηγούνται ιστορίες δεκαετιών. Από ένα Ford Model T Roadster του 1912 μέχρι το προεδρικό Cadillac του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, αλλά και σπάνια και ιστορικά αυτοκίνητα που ο Ντίμης αναζήτησε, αγάπησε και διέσωσε.
Ανάμεσα στα σημαντικότερα εκθέματα του Μουσείου βρίσκεται και το Benz Patent-Motorwagen του 1886, αντίγραφο του αυτοκινήτου που θεωρείται το πρώτο στον κόσμο με κινητήρα εσωτερικής καύσης, ένα κομμάτι από τις απαρχές της αυτοκίνησης, που ο Ντίμης φρόντισε να φέρει κοντά στο κυπριακό κοινό.
Το Μουσείο του είναι ίσως το μεγαλύτερο «αποτύπωμά» του στην Κύπρο.
Γιατί μέσα από αυτό κατάφερε κάτι πολύ σημαντικό: να κάνει την ιστορία της αυτοκίνησης κτήμα όλων. Να δώσει στα παιδιά την ευκαιρία να δουν από κοντά αυτοκίνητα που μέχρι τότε γνώριζαν μόνο από φωτογραφίες. Να θυμίσει στους μεγαλύτερους εποχές που έμοιαζαν να έχουν χαθεί. Και να διασώσει κομμάτια της δικής μας ιστορίας που διαφορετικά ίσως να είχαν εξαφανιστεί.
Και πίσω από την αγάπη του για το αυτοκίνητο υπήρχε πάντα ο άνθρωπος. Η φιλανθρωπία ήταν κομμάτι της δράσης του, όχι μια περιστασιακή υποχρέωση. Μέσα από τις εκδηλώσεις, τα ράλι ιστορικού αυτοκινήτου και τη λειτουργία του Μουσείου, ο Ντίμης Μαυρόπουλος φρόντιζε να στηρίζονται άνθρωποι και ιδρύματα που είχαν ανάγκη. Ήταν μακροχρόνιος φίλος και υποστηρικτής του Ιδρύματος «Θεοτόκος», ενώ έσοδα από διοργανώσεις του κατευθύνονταν σε φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Και προσωπικά, αισθάνομαι πως του οφείλω ένα ξεχωριστό «ευχαριστώ». Ο Ντίμης ήταν ένας από τους ανθρώπους που με βοήθησαν να κάνω πραγματικότητα ένα δικό μου όνειρο: την έκδοση του βιβλίου μου, «Ύμνος στην Ταχύτητα».
Η βοήθειά του, η εμπιστοσύνη του και η αγάπη του για τους αγώνες αποτέλεσαν για μένα κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή υποστήριξη. Ήταν μια ακόμη απόδειξη πως οι άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά το αυτοκίνητο καταλαβαίνουν και στηρίζουν ο ένας το όνειρο του άλλου.
Ντίμη, σε ευχαριστώ. Η σημαία έπεσε για τελευταία φορά. Η διαδρομή σου, όμως, δεν τελειώνει εδώ._Δημήτρης Γιόκκας
