Elio de Angelis: Ο άγγελος της ταχύτητας που σίγησε νωρίς
Άποψη
Elio de Angelis: Ο άγγελος της ταχύτητας που σίγησε νωρίς
ΆποψηΟ Δημήτρης Γιόκκας θυμάται, με καθαρή και σχεδόν αμείλικτη ζωντάνια, τη μέρα που έφυγε ο Ιταλός πιλότος Elio de Angelis, ανακαλώντας εκείνες τις εικόνες και τις φωνές που σημάδεψαν για πάντα τη μνήμη του.
«Για πρώτη φορά κέρδισε το 1982 στο Grand Prix της Αυστρίας. Η δεύτερη νίκη του ήρθε τον περασμένο χρόνο στο San Marino. Για έξι χρόνια ανήκε στη βρετανική ομάδα της Lotus, αλλά την εγκατέλειψε γιατί η εταιρεία έδιδε περισσότερη προβολή στον Βραζιλιάνο Ayrton Senna. Νωρίτερα αυτό τον χρόνο μπήκε στην ομάδα Brabham και του ανατέθηκε η δοκιμή των αυτοκινήτων της».
Τα πιο πάνω λόγια, βγαλμένα από το στόμα του τότε αθλητικογράφου του ΡΙΚ Δώρου Νικολάου (αργότερα Υπεύθυνου Σύνταξης και Προϊσταμένου της Αθλητικής Υπηρεσίας) εξακολουθούν να κουδουνίζουν μέσα στ’ αφτιά μου όλα αυτά τα χρόνια, παρόλο που έχουν περάσει τέσσερεις ακριβώς δεκαετίες από τότε.
Μαζί τους έφτασε και η είδηση του θανάτου του Elio de Angelis, ο οποίος έχασε τη ζωή του έπειτα από ένα φρικιαστικό ατύχημα κατά τη διάρκεια δοκιμών της Formula 1 στην πίστα του Paul Ricard, στη νότια Γαλλία, στις 15 Μαΐου του 1986.
Και ποιος θα μπορούσε να φανταστεί τότε πως η ίδια εκείνη φωνή, αυτή του κύριου Νικολάου, που μετέδιδε μέσα από το ΡΙΚ τη θλιβερή είδηση για τον χαμό του Ιταλού πιλότου, θα ήταν αργότερα εκείνη που θα μου άνοιγε την πόρτα για να βρεθώ πίσω από το μικρόφωνο, στις ζωντανές περιγραφές των αγώνων της Formula 1 στον σταθμό.
Ο de Angelis (σωστός άγγελος) ήταν μόλις 28 ετών όταν ο χάρος του έστησε καρτέρι πάνω στο πολύ γρήγορο ζικ-ζακ της «Verriere», στο τέλος της τεράστιας ευθείας των pits.
Το πίσω πτερύγιο της Brabham BT55 που πιλόταρε («skateboard» την αποκαλούσαμε πάντοτε, λόγω του απίστευτα χαμηλού της ύψους) αποκολλήθηκε από τη θέση του στα περίπου 300 χλμ./ώρα, με αποτέλεσμα το μονοθέσιο να αρχίσει να κάνει τούμπες στον αέρα.
Αφού πέταξε πάνω από τις μπαριέρες (!) προσγειώθηκε αναποδογυρισμένο δίπλα από αυτές, στο μονοθέσιο ξέσπασε στη συνέχεια μια μικρή φωτιά. Όσο παράλογο κι απάνθρωπο κι αν ακούγεται σήμερα, στα παρασκηνιακά δοκιμαστικά εκείνης της εποχής δεν υπήρχαν ούτε marshals στην πίστα ούτε ασθενοφόρο σε ετοιμότητα.
Ο de Angelis, που είχε σπάσει απλώς την κλείδα του, παρέμεινε εγκλωβισμένος στο πιλοτήριο για 10 -γεμάτα αγωνία- λεπτά, με τον πρώτο που έφτασε στο σημείο του ατυχήματος να είναι ο Alan Jones (πρωταθλητής του 1980), ο οποίος δήλωσε: «Δεν μπορούσα να κάνω απολύτως τίποτα. Απλώς στεκόμουν εκεί, κουνώντας τα χέρια ψηλά στον αέρα. Ήταν φρικτά απαίσιο».
Λίγο αργότερα, ο Alain Prost, που έμελλε να στεφτεί τέσσερεις φορές πρωταθλητής κόσμου, σταμάτησε τη McLaren του στο σημείο, ενώ από τα pits κατέφθασαν λαχανιασμένοι ο Nigel Mansell, πρώην ομόσταβλος του de Angelis στη Lotus, και ο Keke Rosberg, πρωταθλητής του 1982.
Δεν υπήρχαν καθόλου πυροσβεστήρες στο σημείο και οι τέσσερεις πιλότοι, μαζί με διάφορα μέλη των ομάδων, μηχανικούς και σχεδιαστές, όπως ο μεγάλος John Barnard, δεν μπορούσαν να ορθώσουν το όχημα με τα χέρια, μιας και η Brabham ήταν σωστό καμίνι.
Και τότε είδαν να φτάνει τρεχάτος με έναν μικρό πυροσβεστήρα κάποιος marshal (όχι με στολή πυρόσβεσης αλλά με κοντομάνικ μπλούζα και κοντό παντελόνι!) ο οποίος άρχισε να ψεκάζει το μονοθέσιο, με τον περισσότερο αφρό να καταλήγει μέσα στο πιλοτήριο του άμοιρου de Angelis.
Η έλλειψη οξυγόνου και οι αναθυμιάσεις από τον πυροσβεστήρα δεν έκαναν καθόλου καλό στον Ιταλό άσο, και όταν επιτέλους οι γενναίες αυτές ψυχές κατάφεραν να ορθώσουν το μονοθέσιο (πατώντας πάνω στα ζεματιστά συντρίμμια για να τον απεγκλωβίσουν) ο Prost πλησίασε τον de Angelis και αφού του αφαίρεσε το κράνος, ο πολύ χαρισματικός μα και μεγαλόψυχος Γάλλος προσπάθησε να του δώσει το φιλί της ζωής.
Μάταια όμως, αφού δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση.
Πέρασαν άλλα 30 λεπτά μέχρι να φτάσει κάποιο ελικόπτερο που θα μετέφερε τον Elio στο νοσοκομείο, με τον Ρωμαίο να χάνεται αργά μέσα στη σιωπή της πίστας, καθώς η ζωή του τον εγκατέλειπε λεπτό το λεπτό, χωρίς επιστροφή.
Εκτός από πιλότος, ο de Angelis υπήρξε και εξαιρετικός πιανίστας, ψυχαγωγώντας τους συναδέλφους του όταν, το 1982, όλοι είχαν καταφύγει σε απεργία και είχαν κλειδωθεί στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου. Το στυλ οδήγησής του ήταν απαλό, σχεδόν σαν τον τρόπο που άγγιζε τα πλήκτρα του πιάνου, αλλά με εκείνη τη χαρακτηριστική ιταλική δόση πάθους.
Πόσο καλός ήταν ο Elio de Angelis στη Formula 1; Το 1982, στην παλιά, συγκλονιστικά γρήγορη και επικίνδυνη πίστα του Osterreichring στην Αυστρία, κέρδισε τον λιονταρόψυχο Keke Rosberg με διαφορά 0.050 χιλιοστών του δευτερολέπτου, ύστερα από μια συναρπαστική «τροχό με τροχό» μάχη μέχρι τη γραμμή του τερματισμού, ενώ το 1985 τρεις φορές κατάφερε να επισκιάσει τον θρυλικό ομόσταβλό του Ayrton Senna στα προκριματικά, οδηγώντας μάλιστα την κούρσα για τον τίτλο στην αρχή του πρωταθλήματος.
Και ίσως εκεί να χωρά όλη η ουσία του: σε μια εποχή που η Formula 1 δεν συγχωρούσε τίποτα, ο Elio de Angelis δεν υπήρξε απλώς γρήγορος. Υπήρξε ευγενής μέσα στην ταχύτητα, ήσυχος μέσα στην ένταση, ένας πιλότος που άφηνε πίσω του όχι μόνο χρόνους, αλλά και μια σπάνια αίσθηση λεπτότητας και ανθρώπινης αξιοπρέπειας, σαν μια τελευταία, καθαρή νότα πριν την σιωπή._Δημήτρης Γιόκκας
